Üzerimdeki gömlek onun düğmeleri ve çoraplarım (çizgili) hayatımın bunlardan ibaret olduğunu bilen yalnızca ben miyim yoksa benim kadar zeki olan var mı? Ha belki de onu arıyordur lokomotifim kim bilir, eh elbet ben bilirim yoksa kandırıldık mı? Hiç kimse hiç bilmiyor hiçi bile anlayamıyor mu? Üzerimdeki gömleğin bu lokomotifle pek ilgisi olmasa da çoraplar bir yerden eklenti oluyor olasılıktan daha yüksek bir tutarsızlıkla.. Ölsek diyorum, hiç olmamış gibi bir durumun diğer bir adı olmaz mı bu durum, hani kıyamet kopmaz orası bir kesit.. bıçak sırtı misali..

En ucuz şarapların son damlaları gibi değerli bir hayat, eksen burası, son damla boğulmaya da sebebiyet nefes almaya da.. yada hiç birine içilmeye sadece pardon damlaydı olsa olsa yalanır.. Ezber bir iki cümle dışında ben hiç (bak yine hiç oldu) sol camın sol köşesindenki sineğin sağ kanadının havada saniyede yaptığı çırpınışlar kadar sevdim seni.. demedim ! altını çiziyorum ki demedim, ne kaybetmiş oldun sen? Sinek acaba saniyede kaç defa kanat çırpar bunu hasaplamak zorunda kalmadın ve öğrenmediğin hatta hiç (yine yaptım) öğrenemeyeceğin birşey.. tüm suç benim, hay aksi şimdi öleyim mi?

peki ama bunu ben değil de kim yapabilidi ki bir de böyle düşün, hadi ki ben düşündüm ya diğeri (yarışıyorum) .. çoraplarım da hep siyah-beyaz, iç çamaşırları da hep siyah hiç beyaz

peki ama nedeni benim isteğim mi senin arzuların mı? düğmelerin tane tane oluşunun sebebide mi benim? bu kadar da değil, soluk almama izin verir mi birileri? ama lütfen.